Samoglów
druki szkolne Wygląd: spłaszczone bocznie, owalne ciało bez trzonu ogonowego, o szorstkiej, grubej i bezłuskiej skórze. Szkielet w dużym stopniu chrzestny. Mały otwór gębowy; wykształcone w formie dzioba szczęki z pojedynczą, nie podzieloną płytką zębową. Mały otwór skrzelowy położony bezpośrednio przed płetwą piersiową. Krótka, wysoka płetwa grzbietowa wsparta 16-20 miękkimi promieniami; podobnie krótka i wysoka płetwa odbytowa wzmocniona 14-18 miękkimi promieniami. U dorosłych samogłowów ciało kończy się zaraz za płetwami grzbietową i odbytową. Płetwa ogonowa tworzy rodzaj falbany łączącej się z tymi płetwami. Ubarwienie: grzbiet, płetwy grzbietowa i odbytowa oraz nasada płetwy ogonowej szare, brązowawe lub zielonkawe. Długość: maksymalnie do 3 m (masa 1400 kg). Występowanie: kosmopolitycznie we wszystkich ciepłych i umiarkowanie ciepłych morzach; pod koniec roku jako przypadkowy gość w Morzu Północnym i cieśninie Skagerrak. Środowisko: pelagial. Pokarm: glony, zooplankton, głowonogi, niewielkie ryby głębinowe, larwy węgorzy. Tryb życia: ryba otwartego morza. Samogłowy obserwuje się często, jak unoszą się na powierzchni leżąc na boku lub płyną bezpośrednio pod nią, tak że płetwa grzbietowa wystaje z wody, przypuszcza się jednak, że są to osobniki stare lub zdychające, natomiast zdrowe żyją na większych głębokościach. sms marketing
