STREFA SZELFU
Kredyt Konsolidacyjny Strefa szelfu (sublitoral) rozciąga się między najniższymi stanami wody, osiąganymi podczas odpływu, a głębokością 200 metrów, Świat roślin i zwierząt mórz szelfowych, do których należą zarówno Morze Północne, Bałtyk i kanał La Manche, jak i Morze Śródziemne, jest najbardziej zróżnicowany i najbogatszy w gatunki spośród wszystkich morskich zgrupowań organizmów żywych. Roślinność szczególnie obficie zajmuje twarde dno w wodach przybrzeżnych aż do granic docierania światła. Główny rys nadają tym zbiorowiskom roślinnym glony (zielenice, krasnorosty i brunatnice), a zwłaszcza długie taśmowate listownice. Pomijając trawę morską brak tu innych roślin wyższych (roślin kwiatowych). Glony w procesie fotosyntezy opierając się na energii słonecznej wytwarzają z dwutlenku węgla i wody związki organiczne, a wydzielają tlen. Wnoszą dzięki temu istotny wkład w zasoby pokarmowe tego środowiska. Ważniejszą rolę jako pożywienie dla zamieszkujących je zwierząt odgrywają jednak mikroskopijne glony, a zwłaszcza okrzemki. Zasiedlają one zarówno twarde podłoże, jak i namuły oraz piaszczyste łachy, a także unoszą się swobodnie w toni wodnej (fitoplankton). Okrzemki stanowią pokarm najmniejszych roślinożerców morskich - zooplanktonu. Plankton stanowi z kolei pożywienie wszystkich wyższych organizmów zwierzęcych, łącznie z olbrzymimi rybami chrzestnymi i kostnymi. Największy rekin - rekin wielorybi jest wyłącznie planktonożercą. Czynnikiem decydującym o rozwoju roślinności w tej strefie jest oświetlenie. W krystalicznie czystej wodzie promienie słoneczne docierają na głębokość do 100 i więcej metrów. W mętnych wodach przybrzeżnych światło dochodzi jedynie do 30-40 m, a w Morzu Północnym, na wysokości Helgolandu, tylko do 10 m głębokości. odkurzacze lg
