Grotnik czerwony
Wygląd: bocznie spłaszczone, smukłe ciało o trójkątnej, płaskiej głowie. Na spodniej stronie przedniej części ciała zaraz za głową duża, pokryta brodawkami przyssawka. Część grzbietowa wysoka, a profil głowy stromo opadający w kierunku spiczastego pyska. Otwór gębowy szeroki; dziobowato wydłużone szczęki z mięsistymi wargami. Przedni otwór nosowy z dużym skórnym wyrostkiem na tylnym brzegu. Płetwy grzbietowa i odbytowa przesunięte daleko do tyłu, połączone błoną płetwową z płetwą ogonową; długa płetwa grzbietowa wsparta 16-19, odbytowa tylko 9-10 miękkimi promieniami. Brak pęcherza pławnego. Ubarwienie: bardzo zmienne zależnie od rejonu występowania, zwykle żółtawe, czerwonawe, brązowawe, z nieregularnie rozmieszczonymi, brązowawymi punktami. Na wierzchu tylnej części głowy dwie jasnoniebieskie, brunatno, czerwono lub czarno obwiedzione plamy. Długość: do 8 cm. Występowanie: podgatunek nominotypowy L I. lepadogaster występuje we wschodnich i centralnych rejonach Morza Śródziemnego, podgatunek L. I. purpurea zasiedla zachodnią część Morza Śródziemnego (od Przylądka Roux) i północny Atlantyk (od Wysp Szetlandzkich do Dakaru w Senegalu).
